Zoekt u een bepaald boek van deze auteur?
Kopieer de titel, plak die in het titelveld en klik op de knop 'Zoeken'. |
Wilt u alle boeken van deze auteur zien die Antiqbook aanbiedt?
Laat het titelveld leeg en klik op de knop 'Zoeken'. |
Anton Koolhaas (1912-1992)
Beesten zijn net mensen
Anton Koolhaas was een Nederlands prozaschrijver en criticus. In 1958 werd hij benoemd als
docent aan de Amsterdamse Filmacademie, waarvan hij later directeur werd. Heel bekend
werd hij met zijn dierenverhalen. Het varken Mijnheer Tip, de snoek Wampoei en de
meeuw Tractaal zijn enkele karakteristieke hoofdrolspelers uit de bijna zestig verhalen
over dieren die Koolhaas schreef, in bundels als
Vergeet niet de leeuwen te aaien (1957),
Er zit geen spek in de val (1958),
Een gat in het plafond (1960),
Vleugels voor een rat
(1967) en
Liefdes tredmolen (1985).
Interessant verschil met dierenverhalen van andere schrijvers, is de manier waarop Koolhaas zich
inleeft in zijn karakters en de gedragingen van dieren. Geen moeite was hem te veel om deze
beschrijvingen zo getrouw mogelijk te doen. Zo heeft hij eens drie weken in een kippenhok in
Normandië doorgebracht om het pluimvee goed te kunnen observeren.
Hij beschrijft hun wereld, de confrontatie met de eenzaamheid en het vaak harde, wrede lot dat
hen treft. Het overleven na een harde klap is een centraal thema in het werk van Koolhaas. In
de elf romans die hij schreef komt dat ook naar voren. Twee voorbeelden: een man verliest
zijn vrouw door verdrinking en moet zien verder te leven in
De hond in het lege huis (1964)
en wederom het verhaal van een man die zijn vrouw verliest, nu door de watersnoodramp van 1953, in
Tot waar zal ik je brengen? (1976).
Naast romans en verhalen schreef Koolhaas ook toneelkritiek en toneelstukken, o.m.
Niet doen, Sneeuwwitje
(1966) en
Noach (1970).
|
